#2390 - Comanche #8: Szeryfowie

Seria "Comanche" wraz ze swoim ósmym tomem osiągnęła półmetek. W bieżącej odsłonie powracają znane (lubiane i nie) postaci, po krótkiej przerwie pojawia się także tytułowa bohaterka. Dodatkowo kontynuowany jest wątek z poprzedniej części. Red Dust na ranczu Duncana, gdzie wiedzie spokojny żywot farmera, kolty schował w sypialni pod poduszką. Sielanka? Tak, ale do czasu…

#2350 - Comanche #6: Buntownicza furia

Pierwszy album "Comanche" ukazał się lata temu, bo w roku 1972. Cykl składa się łącznie z piętnastu albumów i był produkowany do roku 2002. Michel Greg oraz Hermann Huppen wspólnie pracowali do dziesiątej odsłony. Po Hermannie pałeczkę rysownika przejął Michel Rouge, a po śmierci Grega – scenariusz ostatniej odsłony ukończył Rodolphe D. Jacquette. Być może komiksy drukowane byłby dalej, gdyby nie tragiczna śmierć scenarzysty. W każdym razie czytając kolejne tomy warto w tyle głowy mieć informację, że całość wystartowała ona ponad 40 lat temu.

#2335 - Dawni mistrzowie. Komedia rysowana przez Mahlera

Dobrze pamiętam swoje pierwsze spotkanie z prozą Thomasa Bernharda. Była to wydana w 2004 roku pozycja pod tytułem "Wymazywanie". Siła rażenia powieści była tak silna, że przez wiele tygodni nie mogłem się otrząsnąć. Od razu rzuciłem się na inne produkcje tego autora. I to był błąd. Udało mi się przeczytać jeszcze dwie nim zrozumiałem, że Bernharda należy sobie dawkować. Nie więcej niż jedna, maksymalnie dwie, książki rocznie. 

#2318 - Comanche: Mroczna pustynia

Poprzednie tomy serii "Comanche" zaczynały się od scen, na których przedstawiono jadący dyliżans lub pociąg. W piątym epizodzie serii tradycja to zostaje przełamana - albuma rozpoczyna się zgoła inaczej. Na pierwszym kadrze widzimy mężczyznę, który przez tubę wykrzykuje słowa „numer 717!”. Kadr dalej okazuje się, że pod tą cyfrą kryje się Red Dust, który za zabicie bandyty Russa Dobbsa został skazany na pięć lat ciężkich robót w kamieniołomach.

#2292 - Totalnie nie nostalgia

Wanda Hagedorn w rozmowie z Agatą Maksymiuk tak mówi o swoim komiksie: "Totalnie nie nostalgia jest opowieścią autobiograficzną, a więc prawdziwą. Gdyby wątki nie były prawdziwe, musiałabym nazwać ją fikcją. Niektóre są gorzkie, ponieważ portretują życie, a większość żyć ludzkich składa się z goryczy i słodyczy".

#2282 - Comanche: Wilki z Wyoming/Czerwone niebo nad Laramie

Albumy "Wilki z Wyoming" oraz "Czerwone niebo nad Laramie" (odpowiednio 3 i 4 tom serii "Comanche") należy czytać razem. Znaczy się po przeczytaniu jednego od razu polecam sięgnąć po następny. A to dlatego, że fabularnie są ze sobą powiązane. Nie tylko faktem występowania znanych już postaci, które mieszkają i pracują na ranczu Triple Six: atrakcyjnej Comanche, staruszka Ten Gallonsa, mężnego Red Dusta, krzepkiego Toby’ego, narwanego Clema oraz Księżycowej Plamy – ten młody Indianin dołączył do ekipy w drugiej odsłonie cyklu.

#2270 - Mooncop

"Mooncop" to drugi komiks Toma Gaulda, który ukazał się w Polsce. Przy produkcji poprzedniego, "Goliata", który miał swoją premierę cztery lata temu, miałem swój mały udział, a album okazał się jedną z najciekawszych pozycji wydanych w 2012 roku. Nie można więc się dziwić, że oczekiwania wobec publikacji Wydawnictwa Komiksowego są duże. Czy "Mooncop" im sprostał?

#2242 - Testując Apokalipsę

Tom Kaczynski w swoim autorskim komiksie wychodzi z założenia, że apokalipsa nie tyle się nieuchronnie przybliża („…bo chwila jest bliska”, aby zacytować fragment Biblijnej księgi Objawienia), co jest już faktem. Według autora żyjemy w czasach galopującej hekatomby, a tytułowe „testowanie” polega na tym, że na co dzień musimy się z nią mierzyć, w niej żyć i jakoś – lepiej lub gorzej – sobie radzić.

#2177 - Miejsca

Dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni? Co miało na to wpływ? Kto miał na to wpływ? Co nas kształtuje? Czy w każdą ucieczkę wpisany jest powrót? Czy nasz stosunek wobec innych zmienia się z wiekiem? Czy uczymy się na własnych błędach? Za co lubimy siebie? Za co nie lubimy siebie? Czy zdobywanie doświadczenia jest warunkiem koniecznym, aby dojrzeć? 

#2167 - Comanche #1: Red Dust

Belgijski serial „Comanche” wystartował dawno, dawno temu, bo w 1972 roku, ale dopiero od maja bieżącego roku polscy czytelnicy mają okazję się z nim zapoznawać. Oryginalnie wyprodukowano łącznie 15 albumów, ostatni w 2002. Pierwsze dziesięć zostało narysowanych przez Hermanna Huppena, dlatego nie dziwi fakt, że to Wydawnictwo Komiksowe wzięło na swoje barki krajową edycję.

#2155 - Azymut #3: Antropotamy Nihilu

„Antropotamy Nihilu” to trzeci (i tymczasem ostatni) album serii „Azymut”. Z poprzednich dwóch napisałem wiele dobrego o produkcji duetu panów Wilfrid Lupano (sceneriusz) i Jean-Baptiste Andreae (rysunki). Właściwie pisząc o bieżącej odsłonie musiałbym powtórzyć wcześniejsze superlatywy. Dlatego postaram się poszukać czegoś „nowego”. A, jeszcze tytułem wstępu. W pierwszym zdaniu napisałem tymczasem, ponieważ całość zaplanowana jest na pięć tomów. Kiedy następny? Być może z początkiem 2017 roku. 

#2117 - Azymut #2: Niech Piękna zdycha

Lektura "Poszukiwaczy zaginionego czasu", czyli pierwszego albumu serialu "Azymut" była przygodą niezwykłą i zaskakującą. Po przeczytaniu czytelnik miał w głowie więcej pytań niż odpowiedzi. Fabuła naładowana jest różnorakimi zdarzeniami, które jedynie podsycały potrzebę sięgnięcia po kolejną odsłonę. Zamykając komiks ciężko było przewidzieć w jakim kierunku potoczy się akcja.

#2096 - Rani #1: Bękartka

W 2008 roku Jean Van Hamme pracował nad scenariuszem do historycznego mini-serialu na potrzeby francuskiej telewizji. Niestety, prace nad projektem się przedłużały, więc niecierpliwiący się belgijski scenarzysta postanowił zaadaptować go na komiks. Realizacją jego skryptu miał się zająć Didier Swysen skrywający się pod pseudonimem Alcante. Co ciekawe, ostatecznie serial udało się nakręcić. Pierwszy odcinek telewizyjnej „Rani” miał swoją premierę 27 sierpnia 2011 roku, tuż po ukazaniu się drugiego tomu wersji komiksowej, która zadebiutowała w 2009 roku.

#2091 - Azymut #1: Poszukiwacze zaginionego czasu

Po dwóch latach żeglowania, utracie czterech z pięciu okrętów, ekspedycja dowodzona przez hrabiego Quentina de la Pérue przybija w końcu do nieznanych lądów Nowego Świata. Oszalały z radości hrabia wyskakuje z łodzi na brzeg, wbiega na wydmę, aby zatknąć flagę i tym samym zająć nowe ziemie w imieniu królestwa Ponduszu. 

#2067 - Rzut za 3: Bois-Maury

Wraz z finałem ostatniego z tomów „Wież Bois-Maury” średniowieczna saga wcale nie dobiegła końca. Dzieła dopisania ciągu dalszego do jednej z klasycznych pozycji komiksu europejskiego podjął się Yves Huppen, syn Hermanna. Nie tylko więc musi zmierzyć się z dziełem wybitnym, ale również z dziedzictwem swojego własnego ojca. 

#2054 - Rok 2015 wg. wydawców (3)

W trzeciej odsłonie podsumowania roku według wydawców swoimi refleksjami dzielą się z Wami Wojciech Szot z Wydawnictwa Komiksowego, Arkadiusz Dzierżawski ze Studia Lain, Robert Zaręba ze Strefy Komiksu oraz Anna Nowacka-Devillard z Wydawnictwa Widnokrąg.

#2035 - Sokrates półpies

W "Jaskini filozofów", dramacie Zbigniewa Herberta, Sokrates mówi: "jest w nas krew jasna i ciemna. Jasna obmywa nasze ciało i krzepi je. Określa kształt człowieka. Gromadzi się pod czaszką. Ciemna bije głęboko w piersi. Jest źródłem mętnych obrazów wróżbiarzy i poetów. Jeśli usłyszycie w sobie tętent, jest to głos ciemnego źródła. Kiedy dotrze do serca, nie ma ucieczki przed lękiem". Dla Sokratesa ciemne źródło, to cielesne pragnienia, głębokie, histeryczne emocje oraz namiętności. 

#2011 - Stwórca

Amerykański artysta Scott McClaud znany jest przede wszystkim ze swojej teoretycznej trylogii komiksów o komiksie: "Understanding Comics", "Reinventing Comics" oraz "Making Comics". Z tego tria, na chwile obecną, w Polsce ukazała się jedynie część "Zrozumieć komiks". Z informacji uzyskanych od Kultury Gniewu wynika, że w planach warszawskiej oficyny jest także trzecia pozycja z wymienionych. Recenzowany album, który w naszym kraju ukazał się staraniem Wydawnictwa Komiksowego, miał swoją premierę w USA wiosną w lutym bieżącego roku. Pierwotnym wydawcą jest First Second, informacja jest o tyle ważna, gdyż oficyna specjalizuje się w opowieściach graficznych dla młodszej i starszej młodzieży (choćby "Battling Boya").

#1999 - Profesor Andrews

"Gra na wielu bębenkach" to ostatnia książka Olgi Tokarczuk jaką przeczytałem. Nie jedyna, a ostatnia. Po tym zbiorze nie sięgnąłem już po żadną kolejną jej publikację. Rzecz czytałem dawno temu, bo pierwsze wydanie. Niewiele z niej pamiętam, właściwie nic. Przeszła bez echa i zniechęciła mnie do prozy Tokarczuk. Dlatego po przeczytaniu komiksu "Profesor Andrews", który jest graficzną adaptacją jednego z opowiadań ze wspomnianego w pierwszym zdaniu zbioru, musiałem sięgnąć po książkę, aby je sobie przypomnieć.

#1994 - Bois-Maury #5: Oko niebios

Jeśli album "Oko niebios" jest ostatnią produkcją w ramach serii "Bois-Maury", to należy powiedzieć, że to bardzo udane zwieńczenie rodzinnej produkcji Huppenów. Dla przypomnienia, każdy z pięciu albumów zawiera opowieść o jednym męskim potomku rodu de Bois-Maury. Za każdym razem akcja umieszczana była w innymi miejscu i czasie, a opowiadana historia była zamkniętą w ramach tomu całością.