Autorem poniższego tekstu jest Michał Ochnik, który o kulturze popularnej i nie tylko pisze na blogu Mistycyzm popkulturowy.
Łał. To był znakomity serial - nie tylko jak na niewygórowane standardy telewizyjnych produkcji superbohaterskich. "Daredevil" to jedna z tych produkcji, które jeszcze przez wiele lat będą stawiane za wzór, jak powinno się tworzyć serialowe adaptacje komiksów tak, by z jednej strony zachować ducha pierwowzoru, a z drugiej nie wpaść w jedną z licznych pułapek, jakie czyhają na tego typu produkcje. Poniższa notka stanowić będzie nie tyle recenzję, co kilka mniej lub bardziej luźnych refleksji, o których chciałbym napisać świeżo po (drugiej i zapewne nie ostatniej) lekturze wyprodukowanego przez Netflix serialu. Spoilery oczywiście wliczone są w cenę, ale też cały ten tekst skierowany jest do osób, które "Daredevila" już widziały.
